بایگانیِ تنگ نظري
اين را پيش از ما بسيار گفتهاند، باور كن!
هركس كه كاري مي كند، هر قدر هم كوچك، در معرض خشم كسانيست كه كاري نمي كنند. هر كس كه چيزي را ميسازد – حتي لانهي فرو ريختهي يك جفت قمري را- منفور همهي كسانيست كه اهل ساختن نيستند. و هر كس كه چيزي را تغيير ميدهد – فقط به قدر جابجا كردن يك گلدان كه گياه درون آن، ممكن است در سايه بپوسد و بميرد – بايد در انتظار سنگباران همهي كساني باشد كه عاشق توقفاند و ايستايي و سكون.
…و بيش از اينها، انسان، حتي اگر «حضور» داشته باشد و بر اين حضور مصر باشد؛ ناگزير، تير تنگنظريهاي كساني كه عدم حضور خود را احساس ميكنند، و تربيت، ايشان را اسير رذالت ساخته، به او ميخورد.
